2010-01-17 - Model modlitwy o uzdrowienie. Relacja z trzeciego spotkania seminarium modlitwy o uzdrowienie (15.12.2009 r.)

Omawianym zagadnieniem na trzecim spotkaniu seminarium modlitwy o uzdrowienie był model modlitwy o uzdrownienie. Mówiliśmy o zasadach, wartościach, praktycznych czynnościach dotyczących modlitwy, a wreszcie zastanawialiśmy się czy można mówić o pewnym "schemacie" modlitwy o uzdrowienie.

Jedną z naczelnych zasad w modlitwie o uzdrowienie to ta, iż (1) Bóg chce uzdrawiać chorych dzisiaj. Widzimy, że Jezus wyposaża i wysyła swoich uczniów: I przywołał dwunastu uczniów swoich, i dał im moc nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelką niemoc. (Mt 10, 1) Kolejną zasadą jest (2) znaczenie modlitwy we wspólnocie: Usługujcie drugim tym darem łaski, jaki każdy otrzymał, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej. (1 P 4, 10)
W modlitwie wspólnotowej następuje pomnożenie duchowej mocy. Wspólnota stanowi dobre środowisko do uzdrawiania i uczenia się, a także chroni przed zbyt wysokim mniemaniem o sobie w przypadku skuteczości modlitwy. W przypadku trudności jest lepszy wgląd w daną sytuację i zawsze są świadkowie, co zabezpiecza osobę modlącą się. Kolejną zasadą jest ta, iż (3) nasze zaufanie do Boga i wiarę okazuje się przez działanie, a nie przez choćby najpobożniejsze "nic nierobienie". Pan powiedział: weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami (por. Dz 1, 8). Istotną zasadę stanowi (4) znaczenie pełnych miłości relacji z naszymi braćmi i siostrami. Zdrowie, wspierające relacje międzyosobowe z braćmi i siostrami w Chrystusie są zarówno celem, jak i sprzyjającym środowiskiem uzdrawiania.
Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego. Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku. (Rz 12, 9-10)
Ważną zasadę stanowi przeświadczenie, że (5) Bóg chce uzdrowić całą osobę, a nie tyko jakiś aspekt życia osoby oraz świadomość, że (6) modlimy się za osobę, zatem zachowujemy szacunek, należną dyskrecję, respektujemy godność, prezentujemy delikatność i kulturę.

Po zasadach, zastanawialiśmy się nad tym, co jest istotne, co stanowi wartość w modlitwie o uzdrowienie.

Pozdstawową wartością jest troska o (1) środowisko uzdrowienia. Kiedy jest obecny Duch Święty oraz ludzie są pełni wiary w Boga dokonującego uzdrowienia, uzdrowienie często ma miejsce.
Tu klasycznym tekstem jest Mk 5, 35-42: A gdy jeszcze mówił, nadeszli domownicy przełożonego synagogi i donieśli: Córka twoja umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?  Ale Jezus, usłyszawszy, co mówili, rzekł do przełożonego synagogi: Nie bój się, tylko wierz! I nie pozwolił nikomu iść z sobą, z wyjątkiem Piotra i Jakuba, i Jana, brata Jakuba. I przyszli do domu przełożonego synagogi, gdzie ujrzał zamieszanie i płaczących, i wielce zawodzących. A wszedłszy, rzekł im: Czemu czynicie zgiełk i płaczecie? Dziecię nie umarło, ale śpi. I wyśmiali go. Ale On, usunąwszy wszystkich, wziął z sobą ojca i matkę dziecięcia i tych, którzy z nim byli, i wszedł tam, gdzie leżało dziecię. I ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł jej: Talita kumi! Co znaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań. I zaraz dziewczynka wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I wpadli w wielkie osłupienie i zachwyt. I przykazał im usilnie, aby się o tym nikt nie dowiedział. I powiedział, aby jej dano jeść.

Troska o środowisko uzdrowienia oznacza szukanie wiary: w sobie samym (czyli w posługującym), w osobie, za którą się modlimy, wreszcie w świadkach. Jeśli nikt nie ma wiary, proś Boga o wiarę. Nigdy nikogo nie obwiniaj. Jedno uzdrowienie jest często „trampoliną” dla innych. Wiara wzrasta po pierwszym uzdrowieniu. Warto pamiętać, że uwielbienie powoduje wzrost wiary. Choć, nie uwielbiamy Boga po to, by uzdrawiał, ale dlatego że jest on Bogiem. Zapraszamy Ducha Świętego. Jesteśmy wtedy bardziej wrażliwi duchowo i odczuwamy Jego obecność. Warto też odprężyć się, zreleksować i pozbyć się emocjonalnego napięcia. Ekspresja emocjonalna jest naturalnym produktem ubocznym uzdrawiania, a nie „złą reakcją”. Emocjonalnie obciążona atmosfera nie jest tożsama z wiarą i często sprzeciwia się Bożemu uzdrowieniu.

Wartością w modlitwie o uzdrowienie jest świadomość, iż (2) skuteczność modlitwy wzrasta w czasie i wskutek podejmowanych kolejnych modlitw. Pierwsze samodzielne doświadczenia modlitwy o uzdrowienie są zwykle kłopotliwe, ale z czasem przynoszą radość. Podobnie jak uczenie dziecka jazdy na rowerze. Upadki nie powodują rezygnacji. Wręcz przybliżają jazdę płynną i bezpieczną. Kolejną wartością jest (3) uczenie innych podczas gdy modlimy się za chorych. Apostoł Paweł mówi o właściwym wyposażeniu Kościoła, by Ciało Chrystusa było takie, jakie powinno być: On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami, aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej, abyśmy już nie byli dziećmi, (...), lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa, z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje siebie samo w miłości. (por. Ef 4, 11-16). Zbyt często liderzy, usługujący mają poczucie, że są niedoskonali i brak im sukcesów. Jeśli będą czekać na dojrzałość, mają bardzo mało do zaoferowania lub mogą się nie doczekać. Niektórzy może boją się, że stracą, „rozdadzą” własną posługę, zlecając, ucząc uzdrawiaia innych. Jednak w Krolestwie Bożym jest dokładnie odwrotnie niż w świecie. Im bardziej „rozdajemy” swoją służbę, tym bardziej ona umacnia się i wzrasta w myśl zasady Królestwa: dawajcie, a będzie wam dane (Łk 6, 38) Kolejną wartością jest przekonanie, że (4) modlenie się o uzdrowienie ma być moim stylem życia. Założenie jest takie jak przy ewangelizacji: Bóg chce, aby każdy był zbawiony i ... uzdrowiony. Naszym zadaniem jest modlić się za chorych, Bożym uzdrawiać. Nie jest to moją klęską, gdy ktoś nie jest uzdrowiony, bo to Bóg uzdrawia. A jeśli jest uzdrowienie, to nie jest do końca nasz sukces tylko Boga, bo to On uzdrawia, a nie ty.

Na seminarium mówilismy o czynnościach jakie następują podczas modlitwy o uzdrownienie. Jest to (1) słuchanie, czyli otwarcie się na Ducha Świętego, wyzbycie się własnych myśli i wyobrażeń i przyjęcie Jego prowadzenia i mocy. Niektorzy chcieliby jednego schematu do każdej modlitwy, tymczasem uzdrowienie jest Bożym darem. Do nas należy słuchać Go i wypełnić Jego Słowo. „Panie, co chcesz teraz uczynić? Jak powinienem się modlić?” Kolejną czynnoscią jest (2) patrzenie, gdyż podczas modlitwy Duch Święty zstępuje na ludzi. Następuje płacz, krzyki, żwiołowe uwielbienie, trzęsienie się, drżenie, skręcanie, wykrzywianie ciała, upadek, śmiech, podskakiwanie, pocenie się, gęsia skórka. Z zasem uczymy się, co oznaczają te fenomeny. Istotną czynnoscią jest oczywiście (3) mówienie. Uczymy się wypowiadać słowa pełne miłości i szacunku, dające poczucie bezpieczeństwa. Czasem potrzeba treningu, bo nasza historia życia (np. brak przykładu w domu, patologie, itd.) może sprawić, że będzie to dla nas trudne. Mowimy, bo oczywiscie modlimy się. W Biblii wielu jest uzdrowionych przez rozkaz, np. w imię Jezusa Nazarejczka chodź! (por. Dz 3, 6), przez oznajmienie: rzekł mu Piotr: Eneaszu, uzdrawia cię Jezus Chrystus; wstań i pościel sobie łoże. I zaraz wstał (por. Dz 9, 33), przez modlitwę prośby: A Piotr, usunąwszy wszystkich, padł na kolana i modlił się; potem zwrócił się do ciała... (por. Dz 9, 40), przez polecenie wykonania czyności: Idź i obmyj się w sadzawce Syloe (por. J 9, 7). W czasie modlitwy mówimy, bo objaśniamy uzdrowienie w sposób budzący wiarę w tych, za których się modlimy, mówiąc np. o Syrofenicjance, gdzie Jezus porównuje uzdrowienie do chleba dla dzieci. Czy jesteś dzieckiem Bożym? (por. Mk 7, 27) Uczymy się przekazać słowa współczucia i pociechy, gdy ktoś nie jest uzdrowiony: „Kocham Cię, i Bóg Cię bardzo kocha, przykro mi, że nie jesteś od razu uzdrowiony. Może pomodlimy się następnym razem?”.Po modlitwie udzielamy wskazówek, by kontaktowali się ze swoim lekarzem lub psychologiem i powiedzieli o uzdrowieniu. Ważne, by zaangażowali się w życie wspólnoty chrześcijańskiej celem otrzymania wsparcia i opieki. W czasie modlitwy o uzdrownienie ważny jest (4) dotyk, który jest znakiem i „kanałem” uzdrowienia i mocy. A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli u siebie chorych, złożonych różnymi chorobami, przyprowadzali ich do niego. On zaś kładł na każdego z nich ręce i uzdrawiał ich. (Łk 4, 40).

Co do charakterystyki osób posługujących w uzdrowieniu: Należy mieć wiarę w uzdrowienie. Nie musi być wielka, Bóg może posłużyć się taką, jak jest. Będzie rosła. Ważne jest otwarcie się na Bożą moc uzdrowienia. Wierzysz, że Bóg uzdrawia, ale czy wierzysz, że Bóg może i chce uzdrawiać przez Ciebie? Dary duchowe nie są dostępne dojrzałym, ale chętnym. Charakter nie jest elementem decydującym, ale jest czynnikiem wzmacniającym, tj. może pomagać lub przeszkadzać w posłudze. Usługujący jest świadomy, że to Bóg a nie on sam jest źródłem uzdrowienia. Bóg daje dary słowa: mądrości (wgląd w daną sytuację), poznania (objawienie faktów), rozróżniania duchów, inspiracje – strumienie myśli, sny i wizje, wrażenia, wersety z Pisma Świętego, wrażenia bólu w ciele jako wskazówki. Daje też dary mocy: wiara, cuda, uzdrawianie.

Mówiąc o modlitwie o uzdrowienie proponujemy pewien ogólny schemat:

   1. Wywiad. Gdzie boli?
Rozmawiamy, słuchamy na poziome naturalnym i nadnaturalnym. Nie jest to wywiad medyczny.

   2. Diagnoza. Dlaczego ta osoba znajduje się w takim stanie?
Co jest przyczyną? Nieprzebaczenie, grzech, zranienie, duch nieczysty? Rzadko osoba wie o prawdziwej przyczynie.

   3. Wybór rodzaju modlitwy. Jaki rodzaj modlitwy jest potrzebny? Co Bóg pragnie uczynić teraz dla tej właśnie osoby?
Zakładamy, że Bóg chce uzdrowić, ale nie zakładamy, że koniecznie teraz.
Modlitwa w językach to nastawienie duchowej anteny.

   4. Modlitwa. Jak skuteczna jest modlitwa?
Modlimy się na głos, entuzjastycznie i prosto. Nakładamy ręce. Mamy otwarte oczy. Przerywamy, pytamy, co czuje osoba omadlana. Troszczymy się o godność.
Na początku zapraszamy Ducha Świętego.

   5. Wskazówki po modlitwie. Co należy robić, by utrzymać uzdrowienie? Co powinna robić osoba, która nie uzyskała pełnego uzdrowienia?
Nie grzeszyć, nie postępować wg ciała, czytanie Słowa Bożego, modlitwa, dobre uczynki, udział w życiu wspólnoty chrześcijańskiej.
 

Opr. Rafał Mleczko 

Źródło: Wimber J., Uzdrawianie z mocą, Wrocław 1993, ss. 183-251.