Tematem pierwszego spotkania Seminarium dotyczącego modlitwy o uzdrowienie (z 1.12.2009) było „Uzdrowienie w Biblii” oraz zagadnienie „Czy Bóg chce uzdrawiać?”. Zasadniczym tematem misji i nauczania Jezusa było Boże królestwo. Jednakże określenie to należy rozumieć w sposób dynamiczny, nie zaś statyczny, jak to sugeruje polskie słowo „królestwo”. Hebrajskie słowo malkuth sugeruje raczej „królowanie”, „sprawowanie królewskiej władzy”, „rządy”, aniżeli dość enigmatyczne określenie „królestwo”. Stąd, głoszenie królestwa Bożego przez Jezusa to po prostu nauczanie o Bożym pragnieniu, by to właśnie Bóg rządził, sprawował władzę, na ziemi, by to Jego wola wypełniała się na ziemi, tak jak w niebie (por. Mt 6, 10). Jezus to głosił, ale też i czynił, tzn. objawiał ową Bożą wolę, pokazywał, jak praktycznie realizuje się sprawowanie władzy, panowania Boga, tj. królestwo Boże. Tłumacząc uczniom Jana Chrzciciela, mówił: coście widzieli i słyszeli: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia i głusi słyszą; umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię (Łk 7, 22). Uzdrowienie Jest zatem przejawem Bożego królestwa (I), czy też mówiąc jaśniej Bożego królowania.

W opozycji do tak jasno wyrażonej przez Jezusa prawdy o Bożej woli uzdrowienia każdego człowieka, staje fałszywy obraz Boga (II). Jest to zespół różnych fałszywych przekonań, opartych na ludzkich wymysłach lub diabelskich kłamstwach dotyczących domniemanej woli Boga. Przeszkadza on w zobaczeniu w Bogu uzdrowiciela, uniemożliwia zwrócenie się do Boga o pomoc i tym samym przyjęcie Bożego uzdrowienia. Przykładem takiej fałszywej idei może być na przykład przekonanie o tym, iż Bóg zsyła na ludzi choroby, by ich czegoś nauczyć. Ciekawe, który rodzić pragnąłby pouczyć swoje dziecko o różnych życiowych prawach, porażając je trądem, złośliwym nowotworem, bezpłodnością czy ślepotą...

Wchodząc na drogę uczenia się modlitwy o uzdrowienie warto uświadomić sobie, iż istnieją Boże prawa, których spełnienie jest niezbędne, by nastąpiło uzdrowienie (III). Czy ktoś wykrzykuje: Elektryczności, prądzie wejdź do mojego żelazka? Przyjmuję przez wiarę, że już płynie prąd w moim żelazku! Czy też raczej umieszcza wtyczkę w gnieździe elektrycznym i prąd po prostu płynie? Czy możliwe jest, by w Polsce kwiat zakwitnął na dworze w środku zimy? Jednak  jeśli zrozumiemy i zastosujemy stworzone przez Boga prawa, będzie to możliwe. Jeśli zbudujemy foliowy lub szklany namiot, zapewnimy odpowiednią temperaturę, dostęp wody i światła – kwiat zakwitnie. Okazuje się, że w roślinie jest o wiele większy potencjał do zakwitnięcia, niż powszechnie się przyjmuje. Podobnie jak w każdym gniazdku, w każdym budynku, mieście i wiosce płynie prąd, podobnie, niejako na wyciągnięcie ręki jest uzdrawiająca Boża obecność, trzeba tylko umieć się do Niej podłączyć. W analogiczny sposób Duch Święty, który jest w nas - mówi do nas. Nie jest to jednak oczywiste, narzucające się. Musimy „nastroić się”, by Go usłyszeć.

Jak roślina ma olbrzymi potencjał zakwitnięcia - praktycznie zakwita natychmiast, jeśli tylko spełnione są określone warunki - następuje uzdrowienie. Jeśli ono nie następuje, problem jest po naszej stronie. Bóg jest gotów, tylko my usługujący, bądź mający przyjąć uzdrowienie, stwarzamy przeszkody, których czasem nawet nie jesteśmy świadomi.

Przykładem podstawowej zasady w służbie modlitwy o uzdrowienie jest miłość, która jest naturą Boga (por. 1 J 4, 8). Inną zasadą jest Boże prowadzenie, bycie prowadzonym Duchem Świętym (IV). Jezus mówił: nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; co bowiem On czyni, to samo i Syn czyni (J 5, 19). To Bóg uzdrawia, my jesteśmy narzędziami, kanałem, przez które spływa Boże uzdrowienie. Życie, które jest w nas ożywia i uzdrawia innych. Jest to Boże życie, nie jest to moc właściwa ludziom. To Bóg jest inspiratorem i sprawcą uzdrowienia, my jesteśmy tymi, którzy przez swoją dyspozycyjność umożliwiają Mu spełnienie Jego woli.

Uczenie się modlitwy o uzdrowienie, jak każda nauka nie jest wolna od porażek, jednakże im więcej będziemy modlić się za chorych, tym bardziej nasze modlitwy będą trafne i skuteczne. Trzeba jednak zaakceptować fakt, iż jesteśmy omylni i będziemy popełniać błędy (V) opacznie odczytując Boże prowadzenie. Ewangelie pełne są opisów korekty, a nawet naganny jaką Jezus stosuje wobec uczniów. Jezus na przykład unosi się na uczniów, kiedy dowiaduje się, że nie potrafili wypędzić demona (stąd wniosek, że oni powinni byli umieć tego dokonać). Mówił do uczniów: O rodzie niewierzący i przewrotny, jak długo mam być z wami i mam was znosić? (Łk 9, 41). Korygował ich, a czasem nawet gromił (w. 55), a to wszystko po to, by ich wykształcić. Jezus posyłał uczniów z misją, dawał im przestrzeń do błędów i pomyłek. Współczesne szkolnictwo kształtuje w nas przekonanie, że popełnieniu błędu dyskwalifikuje. Za błędy otrzymujemy złe oceny, chcemy ich zatem za wszelką cenę uniknąć. Tymczasem w temacie Bożego uzdrowienia jest dokładnie tak jak w życiu – uczymy się na swoich lub cudzych błędach, rozwijamy się, dokonujemy postępu pozostawiając sobie przestrzeń na pomyłki i błędy. Znany jest przykład Tomasza Edisona, który wynalazł żarówkę po ok. 6000 nieudanych, czy też mniej lub bardziej udanych próbach.

Nasze pierwsze warsztaty modlitewne koncentrowały się na ćwiczeniu słuchania Boga. Jak uczniowie Jezusa, mieliśmy w tym zakresie zwycięstwa i porażki.

Pierwsze spotkanie seminarium modlitwy o uzdrowienie zakończyło się modlitwą za brata, który o nią poprosił, gdyż miał silne bóle głowy. Po kilku minutach modlitwy objawy ustąpiły i nie było nawrotów, a brat doświadczył miłości Boga, która uzdrawia. Niech będzie Bóg uwielbiony!

Na kolejne seminarium zapraszamy 12.01.2010 o godz. 19.00.

Rafał Mleczko