Z nowopisanej książki Pastora Andrzeja Stepanova "Ratunku! Będę ojcem!"
Niedaweno w telewizji chrześcijańskiej trafiłem na program, w którym brali udział pastor McLurkin i biskup T.D. Jakes wraz ze swoimi synami. Program dotyczył relacji między dziećmi i rodzicami, a w tym przypadku relacji między pastorami , a ich dziećmi. Wzruszyła mnie do łez wypowiedz syna McLurkina, który obecnie jest znanym chrześcijańskim wykonawcą i liderem uwielbienia. Jego wypowiedż brzmiała mniej więcej tak. "Usługiwałem na jednej scenie z największymi ewangelistami i pastorami dzisiejszych czasów, i jestem wciąż zapraszany, co świadczy o wielkiej akceptacji i zaufaniu do mnie i mojej usługi. Ale nigdy w życiu nie byłem tak szczęśliwy i tak dumny, jak wtedy, kiedy słyszałem słowa pochwały i uznania z ust mojego taty." Kiedy to mówił zaczął płakać, mężczyzna dawno po trzydziestce...
Mój syn i moja córka nieustannie wymagają mojej uwagi i mojego uznania. Dawid (5 lat) potrafi przychodzić do mnie co 15 minut prosząc, abym popatrzył na jego nowy zamek, rysunek albo poprostu twórczy bałagan w kubistycznym stylu (co mnie tak naprawdę drażni) i wykrzykuje – ładnie zrobiłem, prawda? I moje nawet półgębkiem powiedziane poddenerwowane – "Tak", wywołuje uśmiech od ucha do ucha i iskierki szczęścia w jego oczach. Dlatego w Liście do Rzymian 8, 30 Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał - tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił - tych też obdarzył chwałą - Paweł mówi, że Bóg nas uwielbił, w tym tłumaczeniu Tysiąclecia, jest napisane obdarzył chwałą, początkiem tego wersetu jest , że nas przeznaczył. Więc moje przeznazenie nie może być spełnione, jeśli nie jestem obdarzony chwałą, pochwalony. Aby miec spełnienie w Bogu, muszę mieć pewność w akceptacji, aby działac i nie bać się popełnienia błędów, które towaryszą wszystkim stadiom rozwoju. Więc kiedy mam przeznaczenie dane mi przez Boga, ono nie będzie wykonane w moim życiu , jeśli nie będzie spełnionych 2 następne - usprawiedliwienie mnie i obdarowanie chwałą. I te 2 sprawy dotyczą dziedziny akceptacji. Usprawiedliwienie oznacza, to, że jestem zaakceptowany i wybaczony, a uwielbienie, że jestem zauważony i pochwalony. To samo dzieje się w stosunku do naszych dzieci. Jeśli dziecko ma talent i przeznaczenie, pragnie robić coś wspaniałego w życiu i być spełnionym i wszyscy widzą, że dziecko ma jakieś wyjątkowy dar i talent i nie trzeba przekonywać, że tak właśnie jest. Ale w sytuacji, kiedy to dziecko nie będzie chwalone przez rodziców, a szczególnie przez ojców, ten talent może być powstrzymany i pogrzebany.
Czym jest powołanie Boże? To jest ogromna siła, która determinuje twoje zachowanie i życie. Ono ciągnie ciebie nieustannie w kierunku przeznaczenia, i jeśli człowiek nie jest spełniony w tym powołaniu cierpi katusze. Najmocniejsza cechą powołania Bożego jest to, że nikt nie może wmówić niczego drugiego i żadna przeszkoda nie powstrzyma człowieka przed wejściem w to powołanie. W tym jest ogromna siła. Zastanów się jeszcze raz, jeśli Boże powołanie wymaga dwóch dodatkowych zasad akceptacji – usprawiedliwienie i uwielbienia, to o ileż bardziej dziecko oczekuje od rodziców wywyższenia, wybaczania i akceptacji! I my mówimy naszym dzieciom – ty będziesz wielki, namaszcczony, mądry, silny, rozumny. A potem zachęcamy do pracy nad sobą, a kiedy nawala zawsze chwalimy po krótkim pouczeniu, co było nie tak.
Wielu z nas nie doświadczyło tego w swoim dzieciństwie i nam trudno czasem otworzyć usta i wypowiadac słowa pochwały, ale wówczas trzeba zaprzeć się samego siebie i mówić nawet wbrew tym uczuciom, które mamy.
Parę słów chciałbym powiedzieć do osób, które czują na sobie ciężar odrzucenia i w tej chwili, czytając to zaczynacie odczuwać ból i żal za lata dzieciństwa. Pamiętaj jedno, my już nie zależymy od ludzkiej pochwały, stare przemineło. Złe życie już nie ma na nas wpływu, ponieważ w Jezusie wszystko jest nowe. Mamy akceptacje w Jezusie i przez to mamy możliwość ją dawać naszym dzieciom, które nie wejdą w normalne życie bez chwalenia ich. Jeśli będąc ojcem zawsze narzekałeś na swoje dzieci i byłes zbyt srogi, myśląc, że w ten sposób zmusisz ich do większego starania się i pracy nad sobą, mam nadzieję, że zobaczyłeś ten błąd i możliwie chciałbyś to naprawić. Nie jest zbyt zapóżno. Możesz pokutować i przeprosić syna lub córkę za brak akceptacji i pochwał. I to może wyswobodzić nad dzieckiem ogromny potok Bożej łaski. Jeśli widzisz, że twojemu dziecku nie zbyt mocno udaje się w życiu – to może być przyczyną ten brak pochwał, uznania i akceptacji. Będziesz zaskoczony mocą, która wyleje się na dziecko i twórcza moc, która objawi sie w nim.
Ta sama zasada działa w zarządzaniu ludżmi w firmie, szkole, kościele.
