Historia KChWE W Polsce
Początki Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej w Polsce sięgają lat dwudziestych ubiegłego wieku, gdy do kraju zaczęli przyjeżdżać reemigranci z Ameryki i Niemiec, którzy powracali celem podjęcia pracy ewangelizacyjno - misyjnej. Byli to ludzie związani z ruchem zielonoświątkowym, pragnący wprowadzić pewne ożywienie w skostniałe struktury tradycyjnego chrześcijaństwa. Początkowo zbory zielonoświątkowe w Polsce wschodniej i centralnej działały niezależnie, lecz w maju 1929 roku powołały do życia Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. Przed drugą wojną światową Kościół liczył sobie ok. 500 Zborów i placówek skupiających ponad 20 tysięcy wyznawców i wydawał trzy pisma - w języku polskim, rosyjskim i ukraińskim.
Lata 1950 - 1953 był dla Kościoła okresem chaosu, gdyż duchowni - podobnie jak liderzy innych wspólnot ewangelikalnych w naszym kraju - znajdowali się w więzieniu. Polityka wyznaniowa władz PRL wpłynęła na powstanie Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, w ramach którego do roku 1988 znalazł się również KChWE. Wpisany 1.02.1988 r. do rejestru stowarzyszeń i związków religijnych, w 1990 r. został mocą decyzji Szefa Urzędu Rady Ministrów wykreślony z tego rejestru i wpisany do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych w dziale A pod poz. 25. Ogólnie podniosło to jego prestiż, gdyż został umieszczony w randze kościołów, a nie związków wyznaniowych.
Dziś KChWE liczy sobie 25 Zborów i skupia około 4 tysiące członków. Prowadzi zakrojoną na szeroką skalę działalność misyjno - ewangelizacyjną, charytatywną oraz wydawniczą, współpracując z siostrzanymi wydawnictwami i Zborami - Fundacjami na terenie całej Polski
