KOŚCIÓŁ CHRZEŚCIJAN WIARY EWANGELICZNEJ

W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

STATUT

1. Zasady ogólne

§ 1. 

Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej w Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej Kościołem, jest dobrowolnym i samorządnym zrzeszeniem osób skupionych w autonomicznych Zborach. 

§ 2. 

Terenem działalności Kościoła jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także innych państw zgodnie z miejscowym prawem. 

§ 3. 

Siedzibą władz Kościoła jest miasto Kielce. 
 

II. Cele działalności i zasady ich realizacji 

§ 4. 

Celem Kościoła jest:

1. głoszenie Słowa Bożego i czynienie ludzi uczniami Pana Jezusa Chrystusa  zgodnie z Pismem Świętym;
2. wypełnianie funkcji religijnych wobec członków i innych osób objętych posługą Kościoła;
3. włączanie się w działalność oświatowo-wychowawczą

i charytatywno-opiekuńczą, szczególnie w dziedzinie zwalczania patologii społecznych;

1. krzewienie chrześcijańskiej idei umacniania rodziny

i chrześcijańskiego wychowywania dzieci w oparciu o uniwersalne elementy nauki ewangelicznej;

1. kształtowanie postaw społecznych opartych na zasadach etyki chrześcijańskiej.

§ 5. 

1. Cele, o których mowa w § 4 są realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi Rzeczypospolitej Polskiej m.in. poprzez:

1. określanie doktryn religijnych i zasad wiary;

1. organizowanie i publiczne sprawowanie kultu;
2. udzielanie posług religijnych oraz organizowanie obrzędów

i zgromadzeń religijnych w postaci manifestacji, procesji, chrztów publicznych, ewangelizacji, odczytów, koncertów muzyki chrześcijańskiej i innych;

1. zarządzanie sprawami kościelnymi według własnego prawa

   i swobodne wykonywanie władzy duchownej;

1. kształcenie i powoływanie duchownych, w tym organizowanie seminariów teologicznych i szkół biblijnych;
2. realizowanie inwestycji sakralnych i kościelnych;
3. nabywanie, posiadanie i zbywanie majątku ruchomego

   i nieruchomego oraz zarządzanie nim;

1. zbieranie ofiar, składek, przyjmowanie darowizn, spadków i innych świadczeń od osób fizycznych i prawnych;
2. wytwarzanie oraz nabywanie przedmiotów i artykułów potrzebnych do celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystanie z nich;
3. nauczanie religii, w tym także za pomocą prasy, książek, druków, filmów i środków multimedialnych oraz wystaw o tematyce chrześcijańskiej;
4. korzystanie ze środków masowego przekazu;
5. prowadzenie działalności oświatowo-wychowawczej;
6. tworzenie organizacji na rzecz formacji religijnej, kultu publicznego oraz  przeciwdziałania patologiom społecznym i ich skutkom, w tym zakładanie fundacji;
7. prowadzenie działalności charytatywno-opiekuńczej i społecznej;
8. zakładanie, posiadanie i poszerzanie cmentarzy;
9. inicjowanie powstawania i przystępowanie do krajowych organizacji międzykościelnych;
10. uczestniczenie w międzynarodowych organizacjach wyznaniowych

        i międzywyznaniowych oraz utrzymywanie kontaktów zagranicznych w   sprawach związanych z realizacją swoich celów;

1. opiekę duszpasterską nad rodzinami członków kościoła

   i sympatykami;

1. tworzenie, przekształcanie i znoszenie zborów oraz kościelnych jednostek organizacyjnych;
2. inne formy działalności związane z celami Kościoła i służące realizacji celów statutowych.
3. Kościół może prowadzić odpłatną i nieodpłatną działalność pożytku publicznego, w szczególności w sferze takich zadań publicznych jak:

1) działalność charytatywna i pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób;

2) ochrona zdrowia;

3) działanie na rzecz osób niepełnosprawnych;

4) nauka, edukacja, oświata i wychowanie;

5) przeciwdziałanie patologiom społecznym;

1. kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i tradycji;
2. rozwijanie kontaktów i współpracy między społeczeństwami.
3. Działalność pożytku publicznego może być prowadzona w formach wyodrębnionych przez kościelne jednostki organizacyjne oraz fundacje i stowarzyszenia powoływane przez Kościół.

§ 6. 

1. Formy realizacji celów Kościoła, o których mowa w § 5 statutu, mogą być prowadzone zarówno w obiektach własnych Kościoła jak i poza nimi zgodnie z obowiązującymi przepisami.
2. Kościół i jego jednostki organizacyjne mogą korzystać ze świadczeń wykonywanych na ich rzecz przez wolontariuszy. Warunki świadczeń wykonywanych przez wolontariuszy określają porozumienia między Kościołem lub jego jednostką organizacyjną a wolontariuszami oraz powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

§ 7. 

Do realizacji zamierzonego celu Kościół wyłania spośród swoich członków zorganizowane struktury wewnętrzne i posiada niezbędny majątek.

III. Członkowie Kościoła 

§ 8. 

1. Członkiem Kościoła jest każda osoba, która:

1. uznaje Zasady Wiary Kościoła, Kodeks Wewnętrzny Kościoła

  i Statut Kościoła;

1. posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2. przyjęła chrzest wiary;
3. złożyła pisemną deklarację członkostwa;
4. jest członkiem jednego ze Zborów Kościoła.
1. Osoba nie posiadająca pełnej zdolności do czynności prawnych może zostać członkiem Kościoła za pisemną zgodą rodziców bądź opiekunów prawnych.
2. Nabycie i utrata członkostwa w Kościele następuje w drodze uchwały Rady Zboru, o ile statut nie stanowi inaczej.

§ 9. 

1.  Członek Kościoła ma prawo:

1. brać udział w życiu Kościoła oraz w realizacji jego celów;
2. korzystać z posług Kościoła;
3. brać udział z prawem głosu w Zebraniu Członków Zboru;
4. współuczestniczyć w życiu i służbie Zboru.

2.  Członek Kościoła ma obowiązek:

1. żyć i postępować zgodnie ze Słowem Bożym, przestrzegając Zasad Wiary Kościoła i postanowień Kodeksu Wewnętrznego Kościoła;
2. swoją postawą i działaniem przyczyniać się do umacniania jedności oraz wzrostu roli i znaczenia Kościoła;
3. dbać o dobre imię Kościoła;
4. wspierać Kościół przez uczestniczenie w jego działaniach i ofiary materialne;
5. przestrzegać uchwał i zaleceń organów Kościoła.

§ 10. 

1. Członkostwo w Kościele wygasa na skutek:

1. rezygnacji;
2. wykluczenia;
3. skreślenia;
4. przystąpienia do innego wyznania;
5. śmierci.
6. Rezygnację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, składa się Radzie Zboru.
7. Rada Zboru, stosownie do postanowień statutu może wykluczyć ze Zboru członka Kościoła jeżeli:
1. prowadzi życie niezgodne z zasadami etyki ewangelicznej;
2. podjął działania godzące w dobre imię Kościoła;
3. szerzy naukę niezgodną z zasadami wiary Kościoła;
4. lekceważy upomnienia duszpasterzy i organów Zboru.
8. Rada Zboru, stosownie do postanowień statutu może skreślić członka Kościoła z listy członków, jeżeli członek Kościoła przez okres dłuższy niż 6 miesięcy nie uczestniczy w życiu Zboru.

§ 11. 

1. Osoba, której członkostwo w Kościele wygasło nie może rościć sobie żadnych praw do majątku Zboru i Kościoła jako całości oraz kościelnych jednostek organizacyjnych.
2. Członkowie Kościoła nie ponoszą osobistym majątkiem odpowiedzialności finansowej za zobowiązania Zboru i Kościoła oraz kościelnych jednostek organizacyjnych.
3. Członkowie Kościoła mają prawo do ubiegania się o zastępczą służbę wojskową.

IV. Duchowni Kościoła 

§ 12. 

1. Duchownymi Kościoła są: apostołowie (misjonarze), prorocy, ewangeliści, pastorzy, nauczyciele (kaznodzieje), prezbiterzy (starsi), diakoni.
2. Duchowni są powoływani i odwoływani przez Kolegium Pastorów

i Radę Zboru stosownie do postanowień statutu. O powołaniu lub odwołaniu duchownego właściwy organ Kościoła lub Zboru powiadamia Kancelarię Kościoła w terminie 14 dni od daty powołania lub odwołania. 

1. Do kompetencji duchownych Kościoła w szczególności należy:
1. nadzorowanie funkcjonowania Kościoła;
2. tworzenie warunków do rozwoju Kościoła i Zborów;
3. duszpasterstwo i nauczanie wiernych;
4. sprawowanie posług religijnych;
5. ewangelizowanie i zwiastowanie Słowa Bożego zarówno w Kościele jak i poza nim;
6. szkolenie i wspieranie członków Kościoła w realizacji zadań Kościoła i Zborów;
7. podejmowanie działań mających na celu powstawanie nowych Zborów i Placówek Misyjnych;
8. udział w krajowych i międzynarodowych misjach kościelnych, społecznych, edukacyjnych, medycznych;
9. katecheza dzieci oraz młodzieży;
10. organizowanie i niesienie pomocy;
11. wspieranie innych duchownych w ich służbie.
2. Duchowni Kościoła mogą być utrzymywani ze środków finansowych Kościoła i Zboru.
3. Duchowni Kościoła posiadają uprawnienia i obowiązki osób duchownych zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym prawo do zachowania tajemnicy spowiedzi.
4. Duchowni powoływani są na czas nieokreślony.

V. Osoby Prawne, Organy i ich kompetencje 

§ 13. 

1. Osobowość prawną posiadają:
2. Kościół jako całość;
3. Zbory;
4. Kościelne jednostki organizacyjne, jak:
1. Agendy;
2. Seminaria.
5. Organami osób prawnych wymienionych w ust. 1 są:
6. dla Kościoła jako całości – Synod, Kolegium Pastorów, Kancelaria Kościoła, Prezbiter Naczelny, Komisja Kontrolująca;
7. dla Zboru – Zebranie Członków Zboru, Rada Zboru, Pastor;
8. dla Agendy – Dyrektor;
9. dla Seminarium – Rektor.
10. Kościołowi i jego osobom prawnym przysługuje prawo nabywania, posiadania i zbywania mienia ruchomego i nieruchomego, nabywania i zbywania innych praw oraz zarządzania swoim majątkiem.
11. Kościelna osoba prawna nie odpowiada za zobowiązania innej kościelnej osoby prawnej.
12. Osoby wybrane do Organów określonych w ust. 2 muszą posiadać członkostwo Kościoła.

Synod 

§ 14. 

1. Naczelną władzą Kościoła jest Synod.
2. Zwyczajny Synod zbiera się raz na 5 lat.
3. Nadzwyczajny Synod zwołuje w razie potrzeby Kancelaria Kościoła, zgodnie z uchwałą Kolegium Pastorów.
4. W skład Synodu wchodzą z urzędu członkowie Kancelarii Kościoła, Kolegium Pastorów, Komisji Kontrolującej, a także Rektorzy

i Dyrektorzy  kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Kolegium Pastorów oraz delegaci Zborów według klucza:

1. liczba członków w Zborze do 100 osób - jeden delegat;
2. liczba członków w Zborze od 101 do 200 osób - dwóch delegatów;
3. liczba członków w Zborze powyżej 200 osób - trzech delegatów.
4. Na Synod mogą być zaproszone przez Kolegium Pastorów inne osoby - bez prawa głosowania.
5. Synod podejmuje decyzje w formie uchwał. Do ważności uchwał Synodu niezbędne jest, aby co najmniej 2/3 liczby Zborów, o których mowa w ust. 4 była na nim reprezentowana. Uchwały Synodu uważa się za podjęte, jeżeli głosowała za nimi kwalifikowana większość 2/3 głosów w obecności co najmniej 2/3 wszystkich członków Synodu. 
6. Synod jest ważny jeżeli wszyscy jego członkowie zostali powiadomieni z wyprzedzeniem co najmniej trzydziestodniowym

o terminie i miejscu obrad albo jeżeli obecni są wszyscy członkowie Synodu i żaden z nich nie wyraził sprzeciwu w sprawie obrad przed ich rozpoczęciem.

1. Obrady Synodu prowadzi Przewodniczący Komisji Synodalnej,

a w razie jego nieobecności lub niemożności pełnienia tej funkcji, upoważniony przez niego zastępca, a w przypadku braku takiego upoważnienia, zastępca upoważniony przez Kancelarię Kościoła.        

§ 15. 

Zakres uprawnień Synodu obejmuje:

1. przyjęcie sprawozdania Prezbitera Naczelnego o stanie Kościoła, zatwierdzonego przez Kolegium Pastorów oraz sprawozdania Komisji Kontrolującej;
2. wybór i odwoływanie Prezbitera Naczelnego, dwóch Zastępców Prezbitera Naczelnego, Rzecznika Prawno-Finansowego Kościoła oraz członków Komisji Kontrolującej;
3. decydowanie w sprawach wniesionych przez Kolegium Pastorów, Kancelarię Kościoła, Komisję Kontrolującą oraz członków Synodu, chyba że statut stanowi inaczej;
4. zatwierdzanie zmian w  Statucie Kościoła;
5. decydowanie o rozwiązaniu Kościoła;
6. podejmowanie uchwał w innych sprawach nie zastrzeżonych do kompetencji innych organów Kościoła.

Kolegium Pastorów 

§ 16. 

1. Kolegium Pastorów jest kierowniczym organem Kościoła.
2. Kolegium Pastorów tworzą członkowie Kancelarii Kościoła oraz Pastorzy Zborów wg następujących zasad:

- liczba członków Zboru do 100 osób – Pastor lub osoba przez niego   delegowana;

- liczba członków Zboru powyżej 100 osób - Pastor oraz osoba przez niego   delegowana.

1. Na Kolegium Pastorów mogą być zaproszone przez Kancelarię Kościoła lub prowadzącego obrady Kolegium inne osoby - bez prawa głosowania.

§ 17. 

Do kompetencji Kolegium Pastorów należy:

1)      czuwanie nad stanem Kościoła głównie poprzez stały nadzór nad   działalnością Kościoła, koordynowanie współpracy między Zborami

          i kościelnymi jednostkami organizacyjnymi, utrzymywanie więzi między Zborami oraz pieczę nad realizacją celów działalności

         i przestrzegania  zasad wiary Kościoła w poszczególnych Zborach

         i kościelnych jednostkach organizacyjnych;

1. strzeżenie powagi, praw i interesów Kościoła;
2. decydowanie we wszelkich sprawach wniesionych przez członków Kolegium Pastorów, o ile statut nie stanowi inaczej;
3. uchwalanie Kodeksu Wewnętrznego i Zasad Wiary Kościoła;
4. uchwalanie i zmiana regulaminów ogólnokościelnych;
5. dokonywanie dla potrzeb wewnątrzkościelnych wykładni postanowień Statutu, Kodeksu Wewnętrznego i Zasad Wiary Kościoła;
6. występowanie do Synodu z wnioskiem w sprawie zmian w statucie;
7. zatwierdzanie sprawozdań Prezbitera Naczelnego poprzez ocenę ich zgodności z dokumentami, jak i ze stanem faktycznym;
8. zawieszanie z ważnych powodów w czynnościach członków Kancelarii Kościoła i Komisji Kontrolującej;
9. uzupełnianie składu Komisji Kontrolującej w okresie międzysynodalnym w przypadku niemożności sprawowania czynności przez członków ją tworzących;
10. powoływanie i odwoływanie Pastorów Zborów oraz Rektorów

i  Dyrektorów kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Kolegium Pastorów;

12)    przyjmowanie do akceptującej wiadomości decyzji Zborów

o powołaniu lub odwołaniu duchownych Kościoła, jednakże 

z zastrzeżeniem sobie prawa do ich odwoływania. Przepis ten nie dotyczy powoływania i odwoływania Pastorów Zborów;

13)    podejmowanie decyzji dyscyplinarnych wobec członków Kolegium Pastorów, innych duchownych oraz Rektorów i Dyrektorów kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Kolegium Pastorów; 
 

1. podejmowanie uchwał o tworzeniu, przekształcaniu i znoszeniu Zborów oraz kościelnych jednostek organizacyjnych, stosownie do postanowień statutu;
2. ustalanie zakresu działalności i uprawnień kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Kolegium Pastorów, a których mowa w § 35 i w § 38 statutu;
3. wyrażanie zgody dla Kancelarii Kościoła w sprawach majątkowych dotyczących Kościoła jako całości w zakresie:
1. ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego na majątku Kościoła;
2. nabycia i zbycia nieruchomości (wieczystego użytkowania) lub udziału w nieruchomości (wieczystym użytkowaniu) przez Kościół;
3. rozporządzania prawem lub zaciągania zobowiązania do świadczenia o wartości przekraczającej jednorazowo pięć przeciętnych wynagrodzeń za ostatni kwartał ubiegłego roku ogłoszonego przez GUS;
4. prawa pierwokupu zbywanej przez Zbory nieruchomości (wieczystego użytkowania) lub udziału w nieruchomości (wieczystym użytkowaniu) zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa;
5. ofiar pieniężnych i w naturze oraz składek na cele Kościoła.
4. powoływanie Komisji Synodalnej;
5. powoływanie ogólnokościelnych komisji problemowych;
6. podejmowanie uchwał o tworzeniu, przekształcaniu i znoszeniu organizacji, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 13 statutu;
7. decydowanie o udziale Kościoła w organizacjach międzykościelnych i innych;
8. zgłaszania kandydata lub kandydatów na Prezbitera Naczelnego;
9. wydawanie zaleceń, wytycznych i opinii we wszystkich sprawach dotyczących działalności Kościoła, o ile statut nie stanowi inaczej;
10. inne przewidziane w statucie lub dotyczące istotnych dla Kościoła spraw, a niezastrzeżone do kompetencji innych organów Kościoła;

§ 18. 

1. Posiedzenia Kolegium Pastorów zwołuje i prowadzi Prezbiter Naczelny lub upoważniony przez niego zastępca w miarę potrzeb oraz na wniosek co najmniej połowy członków Kolegium Pastorów, jednak nie rzadziej niż raz na pół roku.
2. Jeżeli Prezbiter Naczelny nie zwoła posiedzenia Kolegium Pastorów w terminie i w trybie określonym przez statut, obowiązek ten przechodzi na Zastępcę Prezbitera Naczelnego o największym stażu wiary, który też przewodniczy posiedzeniu Kolegium.
3. Wobec niemożności zwołania posiedzenia Kolegium Pastorów

w trybie określonym w punktach 1 i 2, wyznacza się posiedzenia Kolegium Pastorów w ostatnią sobotę kwietnia na godz. 10.00

i w ostatnią sobotę października na godz. 10.00 w siedzibie Zboru

w Kielcach lub innym uzgodnionym miejscu. Posiedzeniom tak zwołanego Kolegium Pastorów przewodniczy najstarszym wiekiem Pastor.

1. Kolegium Pastorów podejmuje decyzje w formie uchwał. Do ważności uchwał Kolegium Pastorów niezbędna jest obecność 3/5 członków Kolegium Pastorów i bezwzględna większość głosów obecnych

  i głosujących członków Kolegium Pastorów.   

Kancelaria Kościoła 

§ 19.

1. Kancelaria Kościoła jest wykonawczym organem Kościoła.
2. Kadencja Kancelarii Kościoła trwa pięć lat.
3. Kancelaria Kościoła składa się z czterech członków:
1. Prezbitera Naczelnego;
2. Zastępcy Prezbitera Naczelnego;
3. Zastępcy Prezbitera Naczelnego;
4. Rzecznika Prawno-Finansowego Kościoła;

których powołuje i odwołuje Synod.

4. Wygaśnięcie mandatu członka Kancelarii Kościoła następuje na skutek:

1. upływu kadencji jednak nie wcześniej niż w dniu wyboru przez Synod członków Kancelarii Kościoła na następną kadencję;
2. pisemnego zrzeczenia się mandatu;
3. odwołania przez Synod;
4. utraty członkostwa w Kościele za zgodą Kolegium Pastorów;
5. śmierci.

5. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Kancelarii Kościoła przed upływem kadencji lub zawieszenia w czynnościach członka Kancelarii Kościoła, Kolegium Pastorów powinno wyznaczyć spośród swoich członków osobę do pełnienia obowiązków członka Kancelarii Kościoła oraz niezwłocznie podjąć odpowiednie działania statutowe w celu dokonania zmian w składzie Kancelarii Kościoła. 

§ 20. 

1. Zakres uprawnień Kancelarii Kościoła obejmuje:

1. realizację uchwał i zaleceń Kolegium Pastorów;
2. strzeżenie powagi, praw i interesów Kościoła;
3.  koordynowanie pracy między Zborami i kościelnymi jednostkami organizacyjnymi tworzonymi przez Kolegium Pastorów;
4. nadzór nad działalnością kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Kolegium Pastorów;
5. zarządzanie majątkiem Kościoła jako całości. Do ważności czynności określonych w § 17 ust. 16 statutu wymagana jest zgoda Kolegium Pastorów;
6. upoważnianie członków Kancelarii Kościoła do składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych Kościoła w następstwie realizacji § 20 ust.1 pkt 5 statutu;
7. przygotowywanie projektów uchwał dla Kolegium Pastorów, o ile statut nie stanowi inaczej;
8. inne przewidziane w statucie.

3. Posiedzenia Kancelarii Kościoła zwołuje i prowadzi Prezbiter Naczelny lub upoważniony przez niego Zastępca Prezbitera Naczelnego w każdym czasie, jednak nie rzadziej niż raz na trzy miesiące. Jeżeli Prezbiter Naczelny nie zwoła posiedzenia Kancelarii Kościoła w terminach określonych w statucie, obowiązek ten przechodzi na najstarszego wiekiem Zastępcę Prezbitera Naczelnego, który przewodniczy jej obradom.

4. Kancelaria Kościoła podejmuje decyzje w formie uchwał, które zapadają większością głosów obecnych i głosujących w głosowaniu jawnym. W razie równości głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego.

5. Na posiedzenia Kancelarii Kościoła mogą być zaproszone przez Prezbitera Naczelnego lub prowadzącego posiedzenie Kancelarii inne osoby - bez prawa głosowania. 
 
 
 
 
 

Prezbiter Naczelny 

§ 21. 

Prezbiterem Naczelnym Kościoła może zostać mężczyzna, który ukończył 30 lat, odpowiada kwalifikacjom Pisma Świętego, posiada powołanie do tej służby i wyraził wolę pełnienia tej funkcji, a ponadto posiada dziesięcioletni okres członkostwa w Kościele i pełni lub pełnił urząd Pastora. 

§ 22. 

1. Prezbiter Naczelny jest zwierzchnikiem Kościoła i reprezentuje Kościół na zewnątrz w kraju i za granicą.
2. Kadencja Prezbitera Naczelnego trwa pięć lat.
3. Do kompetencji Prezbitera Naczelnego należy:
1. realizacja celów Kościoła;
2. sprawowanie nadzoru nad działalnością Kościoła i jego organów;
3. odpowiedzialność za wykonanie uchwał Kancelarii Kościoła, Kolegium Pastorów i Synodu;
4. zwoływanie i przewodniczenie Kolegium Pastorów i Kancelarii Kościoła, o ile statut nie stanowi inaczej;
5. podejmowanie wszystkich innych czynności zgodnych z prawem, statutem i dobrem Kościoła oraz wykonywanie innych funkcji przewidzianych w statucie.
1. Wygaśnięcie mandatu Prezbitera Naczelnego następuje na skutek:
6. upływu kadencji jednak nie wcześniej niż w dniu wyboru przez Synod Prezbitera Naczelnego na następną kadencję;
7. pisemnego zrzeczenia się mandatu;
8. odwołania przez Synod;
9. utraty członkostwa w Kościele za zgodą Kolegium Pastorów;
10. śmierci.
11. W przypadku wygaśnięcia mandatu Prezbitera Naczelnego przed upływem kadencji lub zawieszenia przez Kolegium Pastorów w czynnościach Prezbitera Naczelnego, Kolegium Pastorów powinno wyznaczyć spośród swoich członków osobę do pełnienia obowiązków Prezbitera Naczelnego oraz niezwłocznie podjąć odpowiednie działania statutowe w celu dokonania wyboru Prezbitera Naczelnego.
12. W przypadku czasowej niemożności pełnienia obowiązków przez Prezbitera Naczelnego, jego kompetencje przysługują upoważnionemu przez niego

Zastępcy Prezbitera Naczelnego, a w razie braku takiego upoważnienia, Zastępcy Prezbitera Naczelnego upoważnionemu przez Kolegium Pastorów, z zastrzeżeniem postanowienia ust. 5. 

Komisja Kontrolująca 

§ 23. 

1. Do kontroli i nadzoru w sprawach finansowo-gospodarczych Kościoła jako całości i kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Kolegium Pastorów, Synod powołuje Komisję Kontrolującą spoza członków Kancelarii Kościoła w liczbie trzech osób, które wybierają spośród siebie  przewodniczącego.
2. Wygaśnięcie mandatu członka Komisji Kontrolującej następuje na skutek:
1. upływu kadencji jednak nie wcześniej niż w dniu wyboru przez Synod członków Komisji Kontrolującej na następną kadencję;
2. pisemnego zrzeczenia się mandatu;
3. odwołania przez Synod;
4. utraty członkostwa w Kościele za zgodą Kolegium Pastorów;
5. śmierci.
1. Odwołanie członka Komisji Kontrolującej w trakcie kadencji może nastąpić w przypadku, gdy członek Komisji Kontrolującej:
6. zaprzestanie pełnić funkcję;
7. prowadzi życie niezgodne z zasadami etyki ewangelicznej;
8. podjął działania godzące w dobre imię Kościoła i pełnionej funkcji;
9. dopuścił się nadużyć finansowych;
10. uporczywie nie przestrzega niniejszego statutu.
1. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Komisji Kontrolującej przed upływem kadencji lub zawieszenia w czynnościach członka Komisji Kontrolującej, Kolegium Pastorów może powierzyć w okresie międzysynodalnym mandat członka Komisji Kontrolującej innej osobie.
2. Posiedzenia Komisji Kontrolującej zwołuje i prowadzi przewodniczący Komisji Kontrolującej z własnej inicjatywy, nie rzadziej niż raz w roku, powiadamiając członków Komisji Kontrolującej o dacie, godzinie, miejscu i porządku obrad w każdy skuteczny sposób co najmniej 14 dni przed terminem posiedzenia, o ile statut nie stanowi inaczej.
3. Do kompetencji Komisji Kontrolującej należy:
11. kontrola finansowo-gospodarcza podmiotów, o których mowa

  w ust. 1;

1. występowanie do Synodu z wnioskiem w sprawie udzielenia absolutorium Kancelarii Kościoła;
2. składanie na Synodzie sprawozdania ze swojej działalności. 
1. Komisja Kontrolująca podejmuje czynności również na zlecenie Kancelarii Kościoła lub Kolegium Pastorów, po czym przedstawia swoje spostrzeżenia oraz wnioski organom zlecającym.
2. Uchwały Komisji Kontrolującej zapadają zwykłą większością głosów

w obecności co najmniej połowy członków. W razie równości głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego. 
 
 
 

Zbór 

§ 24. 

1. Zborem jest lokalna społeczność osób, które wyznają zasady wiary przyjęte w Kościele i posiadają status członka Kościoła.
2. Terenem działania Zboru jest obszar określony w uchwale

   o utworzeniu Zboru.

1. Siedzibą Zboru jest miejscowość określona w uchwale o utworzeniu Zboru.
2. W jednej miejscowości może istnieć więcej niż jeden Zbór.
3. Miejscem zgromadzeń Zboru są obiekty Kościoła, lokale użyteczności publicznej, mieszkania prywatne oraz inne pomieszczenia.
4. Nazwa Zboru jest tworzona poprzez dodanie do nazwy Kościoła lub jej skrótu „KCHWE”, nazwy własnej Zboru, jeżeli taka istnieje oraz nazwy miejscowości, w której znajduje się siedziba Zboru.

§ 25. 

Zbór w danej miejscowości powoływany jest uchwałą Kolegium Pastorów na wniosek osób zainteresowanych. 

§ 26. 

1. Zadaniem Zboru jest realizacja celów Kościoła na terenie działania Zboru, a w szczególności:

1. pielęgnowanie życia chrześcijańskiego wśród członków, ich rodzin, jak również wśród sympatyków;
2. opieka duszpasterska nad rodzinami członków kościoła

  i sympatykami;

1. nauczanie i szerzenie znajomości Pisma Świętego;
2. chrześcijańskie wychowywanie dzieci i młodzieży;
3. działalność ewangelizacyjno-misyjna;
4. niesienie pomocy duchowej, moralnej i materialnej osobom chorym, samotnym i niedołężnym;
5. pogłębianie współpracy z innymi Zborami.

2. Zbór swoją działalność prowadzi we własnych obiektach sakralnych, jak i poza nimi.

3. Zbór może tworzyć, przekształcać i znosić kościelne jednostki organizacyjne określone w § 13 ust. 1 pkt 3 statutu, a także tworzyć

i znosić placówki misyjne stosownie do postanowień § 41 statutu. 
 

§ 27. 

1. Zbór realizuje swoje cele stosownie do postanowień § 5 statutu poprzez:
1. organizowanie i publiczne sprawowanie kultu;
2. udzielanie posług religijnych oraz organizowanie obrzędów

i zgromadzeń religijnych w postaci manifestacji, procesji, chrztów publicznych, ewangelizacji, odczytów, koncertów muzyki chrześcijańskiej, i innych;

1. zarządzanie sprawami Zboru według własnego prawa i swobodne wykonywanie władzy duchownej;
2. kształcenie i powoływanie duchownych, w tym organizowanie seminariów teologicznych i szkół biblijnych;
3. realizowanie inwestycji sakralnych i kościelnych;
4. nabywanie, posiadanie i zbywanie majątku ruchomego

  i nieruchomego oraz zarządzanie nim;

1. zbieranie ofiar, składek, przyjmowanie darowizn, spadków

  i innych świadczeń od osób fizycznych i prawnych;

1. wytwarzanie oraz nabywanie przedmiotów i artykułów potrzebnych do celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystanie

  z nich;

1. nauczanie religii, w tym także za pomocą prasy, książek, druków,      filmów i środków multimedialnych oraz wystaw o tematyce chrześcijańskiej;
2. korzystanie ze środków masowego przekazu;

11)  prowadzenie działalności oświatowo-wychowawczej;

12)  tworzenie organizacji na rzecz formacji religijnej, kultu publicznego oraz  przeciwdziałania patologiom społecznym i ich skutkom w tym zakładanie fundacji;

13)  prowadzenie działalności charytatywno-opiekuńczej i społecznej;

14)  zakładanie, posiadanie i poszerzanie cmentarzy;

15)  utrzymywanie kontaktów zagranicznych w sprawach związanych z realizacją swoich celów;

16)  tworzenie, przekształcanie i znoszenie kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Radę Zboru w tym placówek misyjnych;

17)  inne formy działalności związane z realizacją celów statutowych Kościoła.

1. Zbór może prowadzić odpłatną i nieodpłatną działalność pożytku publicznego, w szczególności w sferze takich zadań publicznych jak:

1) działalność charytatywna i pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób;

2) ochrona zdrowia;

3) działanie na rzecz osób niepełnosprawnych;

4) nauka, edukacja, oświata i wychowanie;

5) przeciwdziałanie patologiom społecznym;

1. kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i tradycji;
2. rozwijanie kontaktów i współpracy między społeczeństwami.

3. Działalność pożytku publicznego może być prowadzona w formach wyodrębnionych przez kościelne jednostki organizacyjne oraz fundacje i stowarzyszenia powoływane przez Zbór. 

§ 28. 

1. Zbór może zostać zniesiony na mocy uchwały Zebrania Członków Zboru, powziętej większością 2/3 głosów przy obecności 4/5 ogólnej liczby członków, za zgodą Kolegium Pastorów.
2. Kolegium Pastorów z własnej inicjatywy może znieść Zbór, jeżeli zaprzestanie on swej działalności.
3. W razie przyjęcia przez Zbór w drodze uchwały lub powszechnie stosowanej praktyki zasad wiary sprzecznych z Zasadami Wiary Kościoła, bądź działania na szkodę Kościoła poprzez naruszanie uchwał jego organów oraz notoryczne nie przestrzeganie Statutu

i Kodeksu Wewnętrznego Kościoła, Zbór taki może zostać zniesiony uchwałą Kolegium Pastorów.

1. Uchwała o zniesieniu Zboru skutkuje zniesieniem kościelnych jednostek organizacyjnych utworzonych przez Radę tego Zboru.

Zebranie Członków Zboru 

§ 29. 

1. Zebranie Członków Zboru zwołuje Pastor z własnej inicjatywy lub na wniosek ¾ członków Rady Zboru przez publiczne ogłoszenie na co najmniej 14 dni przed jego terminem z podaniem porządku obrad.
2. Nadzwyczajne Zebranie Członków Zboru może być w wyjątkowych przypadkach zwołane przez Kancelarię Kościoła na mocy uchwały Kolegium Pastorów w trybie określonym w ust. 1, jeżeli wymaga tego dobro Zboru czy Kościoła.
3. Zebraniu Członków Zboru przewodniczy osoba, która je zwołała zgodnie ze statutem.
4. W Zebraniu Członków Zboru biorą udział posiadający pełną zdolność do czynności prawnych, pełnoletni członkowie Kościoła skupieni

  w Zborze.

1. Na Zebranie Członków Zboru mogą być zaproszone przez Pastora Zboru  lub prowadzącego Zebranie inne osoby - bez prawa głosowania.

§ 30. 

1. Zakres uprawnień Zebrania Członków Zboru obejmuje:
1. wyrażanie zgody dla Rady Zboru w sprawach majątkowych dotyczących Zboru w zakresie:
1. ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego na majątku Zboru;
2. nabycia i zbycia nieruchomości (wieczystego użytkowania) lub udziału w nieruchomości (wieczystym użytkowaniu)

z zastrzeżeniem § 17 ust. 16 pkt 4 statutu, to jest

z zachowaniem prawa pierwokupu przysługującego Kościołowi;

c) zaciągania kredytu, pożyczek, udzielania poręczeń, wystawiania weksli.

1. decydowanie o budowie obiektów sakralnych i zborowych;
2. występowanie do Kolegium Pastorów o zgodę na zniesienie Zboru, z zastrzeżeniem postanowienia § 28 statutu;
3. decydowanie o majątku Zboru w razie zniesienia lub przekształcenia Zboru, z zastrzeżeniem postanowienia § 28 ust. 2 statutu;
4. inne przewidziane w statucie.
1. Zebranie Członków Zboru podejmuje decyzje w formie uchwał zwyczajną większością głosów przy obecności 2/3 członków Zboru

   w głosowaniu jawnym, o ile statut nie stanowi inaczej.

1. W przypadku braku wymaganej liczby członków Zboru, następne zebranie odbywa się po upływie 30 dni, przy czym uchwały podejmowane są zwykłą większością głosów i są ważne bez względu na liczbę obecnych członków.

Rada Zboru 

§ 31. 

1. Rada Zboru na czele z Pastorem zarządza Zborem.
2. Rada Zboru składa się co najmniej z trzech osób: Pastora oraz członków Rady Zboru, których stosownie do potrzeb Zboru powołuje

i odwołuje Pastor Zboru na czas nieokreślony spośród członków Kościoła skupionych w Zborze.

1. Ustąpienie członka Rady Zboru jest możliwe jedynie w przypadku pisemnej rezygnacji,  odwołania, śmierci lub utraty członkostwa w Kościele za zgodą Pastora Zboru.
2. Rada Zboru ma prawo wnioskować do Kolegium Pastorów

   o powołanie i odwołanie Pastora.

1. W przypadku odwołania Pastora jego funkcję pełni osoba upoważniona przez Radę Zboru do czasu powołania nowego Pastora.

§ 32. 

1. Do kompetencji Rady Zboru należy:
1. czuwanie nad stanem Zboru głównie poprzez:
1. stały nadzór nad działalnością Zboru i kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Radę Zboru;
2. koordynowanie współpracy między zborowymi służbami;
3. utrzymywanie właściwych relacji i  więzi między członkami Zboru;
4. pieczę nad przestrzeganiem  zasad wiary;
2. strzeżenie powagi, praw i interesów Zboru;
3. podejmowanie uchwał związanych z realizacją zadań Zboru

i kościelnych jednostek organizacyjnych tworzonych przez Radę Zboru;

1. realizowanie uchwał Zebrania Członków Zboru;
2. podejmowanie uchwał w sprawach członkowskich stosownie do postanowień statutu;
3. podejmowanie decyzji dyscyplinarnych w stosunku do członków Kościoła należących do Zboru;
4. powoływanie i odwoływanie duchownych Kościoła przedstawionych przez Pastora spośród członków Kościoła należących do Zboru, stosownie do postanowień statutu;
5. tworzenie, przekształcanie i znoszenie służb zborowych;
6. tworzenie i znoszenie placówek misyjnych stosownie do postanowień § 41 ust. 2 statutu oraz wnioskowanie do Kolegium Pastorów o przekształcenie placówek misyjnych w Zbory;
7. tworzenie, przekształcanie i znoszenie kościelnych jednostek     organizacyjnych, stosownie do postanowień statutu. Rada Zboru powiadamia pismem Kancelarię Kościoła w terminie 14 dni od daty podjęcia uchwały w tej sprawie;  
8. powoływanie i odwoływanie osób kierujących kościelnymi jednostkami organizacyjnymi tworzonymi przez Radę Zboru,

    a o których mowa w § 35, § 38 i § 41 statutu;

1. ustalanie zakresu działalności i uprawnień kościelnych jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 11;
2. podejmowanie uchwał o tworzeniu, przekształcaniu i znoszeniu organizacji, o których mowa w § 27 ust. 1 pkt 12 statutu;
3. zarządzanie majątkiem Zboru. Do ważności czynności określonych w § 30 ust. 1 pkt 1 statutu wymagana jest zgoda Zebrania Członków Zboru;
4. wybór delegatów na Synod spośród kandydatów przedstawionych przez Pastora;
5. rozsądzanie sporów dotyczących spraw wewnątrzkościelnych między członkami Kościoła należącymi do Zboru;
6. inne przewidziane w statucie.
1. Rada Zboru podejmuje decyzje w formie uchwał zwyczajną większością głosów przy obecności 2/3 członków Rady w głosowaniu jawnym. W razie równości głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego.
2. Posiedzenia Rady Zboru zwołuje Pastor Zboru lub upoważniona przez niego osoba w miarę potrzeb, jednakże przynajmniej raz na kwartał lub na wniosek 1/2 członków Rady Zboru.
3. Nadzwyczajne posiedzenie Rady Zboru może być w wyjątkowych przypadkach zwołane na mocy uchwały Kancelarii Kościoła, jeśli wymaga tego dobro Zboru czy Kościoła.
4. Posiedzeniu Rady Zboru przewodniczy osoba, która je zwołała zgodnie ze statutem.
5. Na posiedzenie Rady Zboru mogą być zaproszone przez Pastora lub prowadzącego posiedzenie Rady inne osoby - bez prawa głosowania.

Pastor 

§ 33. 

1. Pastorem Zboru może zostać pełnoletni mężczyzna, który:
1. posiada powołanie do tej służby;
2. odpowiada kwalifikacjom Pisma Świętego;
3. wyraża wolę sprawowania tej funkcji;
4. ma minimum trzyletni staż wiary;
5. jest członkiem Kościoła należącym do tego Zboru.
2. Pastora Zboru powołuje i odwołuje Kolegium Pastorów, powołanie następuje na czas nieokreślony.

§ 34. 

1. Do kompetencji Pastora Zboru należy:
1. przewodzenie Zborowi;
2. piecza nad działalnością i rozwojem Zboru;
3. organizowanie i prowadzenie nabożeństw i innych form kultu;
4. reprezentowanie Zboru na zewnątrz;
5. przewodniczenie posiedzeniom Rady Zboru i Zebraniom Członków Zboru, o ile statut nie stanowi inaczej;
6. składanie oświadczeń woli w zakresie nabywania praw i zaciągania zobowiązań majątkowych w imieniu Zboru i za Radę Zboru,  zgodnie z  § 32 ust. 1 pkt 14 statutu;
7. wykonywanie innych zadań nie zastrzeżonych do kompetencji innych organów Zboru.
2. W razie niemożności pełnienia obowiązków przez Pastora, zastępuje go osoba upoważniona przez niego, a w razie braku takiego upoważnienia, osoba upoważniona przez Radę Zboru.
3. Ustąpienie Pastora Zboru jest możliwe jedynie w przypadku pisemnej rezygnacji,  odwołania przez Kolegium Pastorów, śmierci lub utraty członkostwa w Kościele za zgodą Kolegium Pastorów.

Agendy 

§ 35. 

1. Agendy są kościelnymi jednostkami organizacyjnymi posiadającymi osobowość prawną, tworzonymi w formach przewidzianych przez prawo, powołanymi do prowadzenia działalności społecznie użytecznej, o której mowa w § 5 ust. 2 i § 27 ust. 2 statutu.
2. Agenda posiada nazwę własną, określoną w uchwale o utworzeniu Agendy.
3. Agendy tworzy, znosi i przekształca Kolegium Pastorów lub Rada Zboru, z zastrzeżeniem postanowień § 28 ust. 4 statutu.
4. Terenem działania Agendy jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określone w uchwale o utworzeniu Agendy.
5. Agenda może działać również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z miejscowym prawem.
6. Siedzibą Agendy jest miejscowość określona w uchwale o utworzeniu Agendy.
7. Likwidatorem Agendy jest ostatni Dyrektor, chyba że uchwała

  o zniesieniu Agendy stanowi inaczej. 

§ 36. 

Do zadań Agendy należy w szczególności:

1. prowadzenie działalności ewangelicznej, charytatywno-opiekuńczej, oświatowo-wychowawczej, kulturalnej, sportowej;
2. wydawanie prasy, książek, druków, kolportaż prasy;
3. tworzenie , dystrybucja i rozpowszechnianie materiałów multimed