Strona www.spichlerz.org korzysta z plików cookies. Więcej informacji można znaleźć na stronie Polityka prywatności.
Rozumiem, nie pokazuj więcej tego komunikatu

Newsletter

Zasady chrześcijańskiego zachowania

1.Kto późno przychodzi ten sam sobie szkodzi i nie szanuje innych.
Nie spóźniamy się na nabożeństwa i spotkania Kościoła, Spóźniając się pokazujemy jak traktujemy innych Braci i Siostry w Panu oraz samego Jezusa. Tracimy też w ten sposób, część z tego co Bóg dla nas przygotował na nabożeństwie – błogosławieństwa, namaszczenie, Słowo etc.

2. Szanuj Pastorów i Liderów Kościoła swego jak siebie samego. 
Z szacunkiem odnosimy się do swoich Pastorów, Rady Starszych, Liderów Służb i usługujących, goszczących w naszym Kościele; ze względu na ich powołanie i wykonywaną pracę dla Bożego Królestwa. Zgodnie ze Słowem Bożym takim osobom należy się „podwójna cześć”. (1 Tym 5.17). Wspierajmy ich w każdy możliwy dla nas sposób, gdyż jak mówi Słowo Boże „Albowiem Pismo mówi: Młócącemu wołowii nie zawiązuj pyska oraz Godzien jest robotnik zapłaty swojej” (1 Tym 5.18)

3. Budujemy się na nabożeństwie, a poznajemy lepiej na grupach domowych. 

Nasz duchowy fundament życia budujemy nie tylko podczas niedzielnego nabożeństwa, ale w miarę indywidualnych możliwości staramy się aktywnie uczestniczyć w życiu kościoła poprzez udział w seminariach, spotkaniach nauczających, modlitwach etc., jakie organizowane są w kościele. Naszym stylem życia jest aktywne uczestnictwo w grupach domowych. Tam wzrastamy, poznajemy siebie nawzajem, nawiązujemy relacje, które procentują w naszym życiu. Grupa domowa jest podstawą wzrostu każdej osoby.

4. Pilnujemy swoich ust. Mowa jest srebrem, a milczenie złotem. 

Jesteśmy skorzy do słuchania bardziej niż do mówienia. Nie słuchamy i nie propagujemy plotek. Nie pozwalamy, by diabelski ogień, plotki i zamieszania wychodził z naszych ust. Skupiamy się na tym co buduje, zachęca i wzmacnia Kościół i każdego wierzącego z osobna. Nie krytykujemy innych! „Kto pilnuje swoich ust i swego języka uchroni swoją duszę od niejednego niebezpieczeństwa”. (Przypowieści Salomona 21.23) „nie zadawaj się z plotkarzem” (Przypowieści Salomona 20.19b).

5. Nie sądzimy z pozoru, prawdziwy osąd pozostawiamy Bogu.

Nie nasza to rzecz potępiać drugiego człowieka, ale naszą rzeczą jest dzielić się z drugim człowiekiem światłem Ewangelii. Na tym się skupiamy i to będziemy wykonywać. Nie wyszukujemy grzechów drugiej osoby, bo my też potrzebujemy przebaczenia. „Nie sądźcie a nie będziecie sądzeni i nie potępiajcie, Anie będziecie potępieni, odpuszczajcie, a dostąpicie odpuszczenia” (Ewangelia Łukasza 6.37), „Nie sądźcie z pozoru” (Ewangelia Jana 7.24a)

6. Gość w dom Bóg w dom. 

Nasze domy są otwarte dla naszych Braci i Sióstr. Gościnność jest biblijną cechą, która przynosi ze sobą błogosławieństwo dla naszego domu, pomaga nam we wzroście w wierze. Zapraszamy i odwiedzajmy siebie nawzajem, w ten sposób też pomagamy w budowaniu silnych i zdrowych relacji. Słowo Boże mówi: „Okazujcie gościnność jedni drugim bez szemrania” (1 List Piotra 4.9)

7. Wszystkie dzieci w Kościele są nasze. 

Wszyscy zwracamy uwagę na zachowanie dzieci w naszym kościele. Dajemy sobie nawzajem prawo do tego by zwracać uwagę wszystkim dzieciom, które hałasują podczas nabożeństwa i przeszkadzają. Jednocześnie chronimy je przed zrobienie sobie krzywdy.

8. Uważamy innych, za wyższych od siebie.
Nie uważamy, że nasz Kościół jest lepszy od innych, nie ma lepszych i gorszych Kościołów. Przyjmujemy postawę akceptacji i miłości w stosunku do osób z innych denominacji chrześcijańskich, osób o odmiennym kolorze skóry, narodowości, wyznaniu i orientacji seksualnej.

9. Jesteśmy mądrymi zarządcami tego co dał nam Bóg.
Bóg jest dobrym dawcą w naszym życiu prywatnym i kościelnym. Szanujemy i dbamy o to co otrzymaliśmy od Boga nie tylko w naszych domach, ale też w naszym kościelnym budynku. Nie pozwalamy by ktokolwiek niszczył zborowe dobro nas wszystkich.

10. Pomagamy sobie nawzajem.
Nasz Kościół to nasz dom, a my jesteśmy w nim domownikami. Jako domownicy wiary wspieramy się i pomagamy. Nie czekamy, aż ktoś inny za nas coś zrobi, lecz sami służymy darem, który otrzymaliśmy od Boga. „Służcie jedni drugim w miłości, albowiem cały zakon streszcza się w tym jednym słowie, mianowicie w tym: Będziesz miłował bliźniego swego , jak siebie samego” (List do Galacjan 5.13b – 14)

11. Nasze ciało jest bożą świątynią.
Zdecydowanie stoimy na stanowisku, że każdy chrześcijanin powołany jest do wolności, której zaprzeczeniem są wszelkie uzależnienia (np. nikotynizm, narkomania i alkoholizm). „Bo wy do wolności powołani zostaliście bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału” (List do Galacjan 5.13)

12. Lenistwo jest grzechem i uczy złego.
W Królestwie Pana Jezusa nie ma możliwości uzyskania statutu bezrobotnego. Każdy z nas został wybrany i powołany do służby. Jej kwintesencją, jest objawienie w naszym otoczeniu chwały Zbawiciela. Nie ma miejsca dla leniwego i gnuśnego sługi.

13. Nienaganni w wierze i postępowaniu.
W życiu chrześcijanina nie powinno być miejsca na to by ze strony otoczenia mogło pojawić się jakiekolwiek uzasadnione oskarżenie dotyczące moralności i etyki postępowania. Styl życia osoby wierzącej powinien demonstrować wiarę w Chrystusa bez względu na czas i miejsce. Nie dajemy miejsca w naszym życiu na wybuchy niekontrolowanego gniewu.

14. Bóg jest w Trójcy jedynym Bogiem, dlatego dał nam trzy kluczowe słowa.
„Proszę, przepraszam i dziękuję”. Te trzy słowa trzeba pamiętać, obowiązują nas zawsze i wszędzie. 

W SPICHLERZU JESTEM Z BOGIEM W PRZYMIERZU