Strona www.spichlerz.org korzysta z plików cookies. Więcej informacji można znaleźć na stronie Polityka prywatności.
Rozumiem, nie pokazuj więcej tego komunikatu

Newsletter

Kim jesteśmy



Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej – Zbór Spichlerz w Warszawie należy do wielkiej rodziny kościołów ewangelicznych na całym świecie. Obecnie szacuje się, że liczba ewangelicznie wierzących osób na wszystkich kontynentach wynosi około 800 milionów. W naszym kraju kościoły ewangeliczne należą do kościołów mniejszościowych pod względem liczby wiernych, którą szacować można na ok. 50 - 60 tysięcy osób. Zgodnie z historyczną tradycją, wywodzącą się z XVI wieku, nasze parafie noszą nazwę „zborów”. Wspólnym elementem łączącym wszystkie kościoły nurtu ewangelicznego jest kluczowe stwierdzenie Pisma Świętego o zbawieniu człowieka z Bożej łaski przez osobistą wiarę w Jezusa Chrystusa. (Ewangelia Jana 3,16; List św. Pawła do Efezjan 2, 6-8; List św. Pawła do Galacjan 2,16 i wiele innych fragmentów).

Początki Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej w naszym kraju sięgają lat dwudziestych ubiegłego wieku, gdy do kraju zaczęli powracać nasi rodacy z Ameryki, którzy wcześniej doświadczyli osobistego nawrócenia. Ich pragnieniem było przeniesienie na polski grunt Dobrej Nowiny. Byli to ludzie, mający różny status majątkowy, wywodzili się z różnych klas społecznych, ale ich wspólną cechą był wcześniejszy kontakt z ruchem zielonoświątkowym w Stanach Zjednoczonych lub na ziemi niemieckiej. Początkowo zbory zielonoświątkowe w Polsce wschodniej i centralnej działały niezależnie od siebie, lecz w maju 1929 roku powołały do życia jedną kościelną strukturę - Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. Przed wybuchem II wojny światowej KCHWE liczył ok. 500 zborów i placówek misyjnych, które łącznie skupiały ponad 20 tysięcy członków. Siedzibą kościoła była Łódź, gdzie także znajdowały się redakcje pism kościelnych, wydawanych między innymi po polsku i ukraińsku. Lata wojny o okupacji dla kościoła, analogicznie jak i dla całego społeczeństwa, to okres prześladowań ze strony władz okupacyjnych, aresztowania i walka o zachowanie wiary. Po zakończeniu wojny wyniku ustaleń konferencji jałtańskiej i poczdamskiej Polska utraciła terytoria kresów wschodnich. Nastąpiła Wiela wędrówka ludów na ziemie zachodnie. Jednak w wyniku tych zmian wiele zborów i wierzących, głównie pochodzenia ukraińskiego i białoruskiego pozostało w granicach Związku Sowieckiego, nowe zbory zaczęły się tworzyć na terenie ziem zachodnich, Mazur i Warmii. Jednak liczebnie kościół stracił na tych zmianach. Lata 1950-53 to najtrudniejszy dla kościoła okres. Służba Bezpieczeństwa aresztowała wielu pastorów i duchownych, a kaplice i domy modlitwy zostały zapieczętowane przez władze. Aresztowani pastorzy kościołów ewangelicznych zostali oskarżeni o szpiegostwo lub współpracę, głównie z wywiadem amerykańskim. Oczywiście wszystkie te oskarżenia były bezpodstawne, ale dla bezpieki wystarczyły listy pisane z zaprzyjaźnionych kościołów z USA lub innych krajów zachodnich, książka chrześcijańska w innym języku lub Biblia po angielsku. Okres stalinowski oznaczał także działania władz mające na celu wprowadzanie radzieckiego modelu prowadzenia polityki państwa względem kościołów mniejszościowych. Kluczowym elementem tej polityki było stworzenie jeden organizacji kościelnej, która zawierała w sobie wszystkie najważniejsze nurty ewangelicznego chrześcijaństwa. Tak, więc w latach 1953 – 1988 przedwojenny Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej znalazł się w strukturze Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. Dopiero nadchodzący upadek systemu socjalistycznego umożliwił usamodzielnienie się części składowych ZKE, w tym i naszego kościoła. W dniu 19 stycznia 1990 roku Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej w Rzeczypospolitej Polskiej został wpisany do Rejestru Kościołów i Związków Wyznaniowych w dziale A poz. 25.

Obecnie KCHWE jest jednym z większych kościołów nurtu ewangelicznego w Polsce. Działa na terenie całego kraju, liczy 34 samodzielne zbory i kilka punktów misyjnych. Prowadzi szeroką działalność ewangelizacyjną, charytatywną, wydawniczą oraz Kolegium Teologiczne. Ściśle współpracuje z bratnimi kościołami (Kościół Boży w Chrystusie, Kościół Chrystusowy, Kościół Zielonoświątkowy etc. ) i organizacjami chrześcijańskimi. Jest aktywnym członkiem Aliansu Ewangelicznego w RP, w skład którego wchodzi 14 kościołów i 22 stowarzyszenia i chrześcijańskie fundacje. (www.aliansewangeliczny.pl)


Zbór KChWE Spichlerz

Nasz zbór został powołany do życia uchwałą Kolegium Pastorów Kościoła w dniu 28 lutego 2000 roku zgodnie z postanowieniami Statutu Kościoła. Jak każdy zbór naszego kościoła jest posiada osobowość prawną, a jego organami są Pastor Zboru oraz Rada Zboru. Zbór działa w oparciu o obowiązujące przepisy prawa (w tym Ustawę o gwarancjach wolności sumienia i wyznania) , Statutu Kościoła oraz Kodeksu Wewnętrznego Kościoła. Zbór Spichlerz wyznaje wspólnie z innymi zborami jednolite Zasady Wiary Kościoła. Organem Zboru jest Pastor Zboru. 


Struktura zboru 


Na czele zboru stoi Pastor i Rada Zboru, które są organami osoby prawnej, jaką jest lokalny zbór. Pracę głównego pastora zboru wspiera II pastor oraz grono liderów poszczególnych służb (np. uwielbienie, szkółka niedzielna, służba ewangelizacji etc.). Pastorzy kościoła bezpośrednio czuwają nad prawidłową realizacją kwestii duszpasterskich, głoszenia Bożego Słowa, nauczania, organizacją nabożeństw, indywidualnych posług religijnych. W codziennej pracy pastorów i liderów wspiera pracownik biura kościoła, realizujący funkcje administracyjne, organizacyjne i logistyczne.
Oczywiście przy wzrastającej ilości członków i sympatyków kościoła praca kościoła bazuje w dużym stopniu na pracy członków kościoła, którzy decydują poświęcić swój czas by służyć swojej lokalnej wspólnocie. Jedną z form takiej pracy są działające w kościele grupy domowe. Pozwala to nawiązywać lepsze relacje między członkami Zboru i stworzyć prawdziwe więzi międzyludzkie. Ludzie przestają być anonimowi, każdy ma swojego lidera i grupę przyjaciół, w której jest rozpoznawalny. Prowadzi to również do wytyczania przez grupy domowe własnych celów i konsekwentną ich realizację. Każdy z liderów jest odpowiedzialny za konkretną służbą bądź grupę ludzi i stara się wpłynąć na ich rozwój. Szczegółowe informacje na temat prowadzonych w kosciele grup domowych oraz innych służb można znaleźć w zakładce Służby.
Aby móc realizować wizję i misję kościoła potrzebne są środki finansowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i Statutu KCHWE pochodzą one z: ofiar, zapisów, darowizn, dochodów z imprez, zbiórek publicznych, spadków, dochodów z własnej działalności gospodarczej. Zgodnie z przepisami podatkowymi darowizny przeznaczone na nasz kościół podlegają odpisowi do wysokości 6% od przychodu przy rocznym rozliczeniu podatku dochodowego od osoby fizycznej, warunkiem jest dokonanie wpłaty na konto kościoła wraz z podaniem imienia i nazwiska darczyńcy i adnotacji „darowizna na cle kultu religijnego”.